Thursday, December 11, 2008

ΗELL-as...



H εντυπωσιακή γυναίκα, ντυμένη στην τρίχα με την τελευταία λέξη της εισαγόμενης μόδας, φτιασιδωμένη κι απαστράπτουσα, κατεβαίνει λικνιζόμενη την Ομήρου. Σκέτη xxx ονείρωξη. Τα μάτια των περαστικών εστιάζουν αχόρταγα στο πλούσιο στήθος της -cup D80- που προβάλλει προκλητικά μέσα από το στενό μεσάτο παλτό της, ένα εντυπωσιακό Missoni φετινής κολεξιόν που τονίζει τις θηλυκές της καμπύλες και τις ιδανικές της διαστάσεις (σύμφωνα με τις πρόσφατες διεθνείς προδιαγραφές που ανακοινώθηκαν στο Cosmopolitan Δεκεμβρίου). Με το φιδίσιο κορμί της, υπνωτίζει σαν βασιλική κόμπρα έναν-έναν τους περαστικούς και τους θαμώνες των υπαίθριων καφέ που βρίσκονται στο διάβα της και αιχμαλωτίζει τα θαμπωμένα βλέμματα στην ερωτική της αύρα. Η κάθοδος της Μοιραίας. Κλικ-κλικ-κλακ, κλικ-κλακ. Στο καλά σχεδιασμένο παιχνίδι μιας αποπλάνησης, το ηχητικό εφέ δεν μπορεί να είναι άλλο παρά δεκάποντες γόβες-στιλέτο.
Ξαφνικά, στη μέση του δρόμου, λίγο πριν χυθεί η κατηφόρα της Ομήρου στη Σταδίου, ένα κουμπί από το στενό της παλτό πετάγεται και πετυχαίνει έναν περαστικό θαυμαστή της στο μάτι, τραυματίζοντάς τον σοβαρά. Το ατυχές θύμα βγάζει μια άναρθρη κραυγή και καλύπτει με τα δυο χέρια το τραυματισμένο του μάτι, ενώ ακουμπά στον τοίχο του Οφθαλμιατρείου. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, ένα επόμενο κουμπί εκσφενδονίζεται σαν βλήμα εδάφους-αέρος  προσκρούει σε έναν φανοστάτη (από εκείνους που γέμισαν την Αθήνα για το θεαθήναι του 2004) και εξοστρακιζόμενο πετυχαίνει ένα παιδί κατακούτελα. Το μικρό αγόρι σωριάζεται στο πεζοδρόμιο και η μάνα του, που δεν έχει συνειδητοποιήσει τι ακριβώς έχει συμβεί, αρχίζει να ουρλιάζει για βοήθεια προς κάθε κατεύθυνση, παρακολουθώντας σε κατάσταση σοκ το αίμα να ανβλύζει από την πληγή του παιδιού της (στο σημείο εκείνο σημειώνεται ακατάσχετη αιμορραγία). Η γυναίκα-οπλοστάσιο, αγνοώντας το κομφούζιο που έχει δημιουργήσει, συνεχίζει να περπατά σταθερά και αμέριμνα πάνω στις δεκάποντες γόβες της. Καθώς τώρα περνά μπροστά από το Ζοnars, ο κόσμος που ανέμελα πίνει τον macchiato του γίνεται μάρτυρας μιας απίστευτης αλληλουχίας εικόνων. Από το ανοιχτό πλέον παλτό της, το ένα της στήθος γλιστρά κάτω από τα ρούχα της και πέφτει στο πεζοδρόμιο. Το αντικείμενο του πόθου έχει μετατραπεί σε ένα ένα μπαλόνι γεμάτο υγρό που κυνηγά έναν περαστικό σκύλο ο οποίος κατατρομαγμένος τρέπεται σε άτακτη φυγή με την ουρά στα σκέλια. Όλοι τώρα, στρέφουν τα μάτια και παρακολουθούν το σουρεαλιστικό κυνηγητό. Η μοιραία -με κάθε έννοια της λέξης πλέον- γυναίκα, απτόητη εξακολουθεί το δρομολόγιό της φρίκης αψηφώντας την προσωπική της 'απώλεια'. Λίγο πριν τη στοά, το άλλο της στήθος πέφτει κι αυτό, τσουλά από το πεζοδρόμιο καταμεσής της λεωφόρου και σκάει κάτω από τις ρόδες ενός διερχόμενου αυτοκινήτου χύνοντας το κολλώδες ωχρόκίτρινο υγρό του στην άσφαλτο. Οι πεζοί που μόλις εκείνη τη στιγμή είχαν αρχίσει να διασχίζουν με πράσινο, πατούν πάνω στο γλοιώδες υγρό και σωριάζονται καταμεσής της λεωφόρου, γέροι, νέοι και παιδιά, ο ένας πάνω στον άλλον. Η γυναίκα, πάλι χωρίς να γυρίσει να κοιτάξει, αφήνει το χάος που έχει προκαλέσει πίσω της και στρίβει άβυζη πλέον τη γωνία της Μεγάλης Βρετανίας. Το πλεκτό παλτό της πιάνεται σε κλαδί ενός από τους καχεκτικούς θάμνους που κοσμούν κατά μήκος το πεζοδρόμιο και αρχίζει να ξηλώνεται από κάτω προς ταπάνω. Σα μαγική εικόνα, το ρούχο εξαφανιζόμενο αποκαλύπτει σιγα-σιγά από κάτω ένα φθαρμένο σακί για φόρεμα να περιέχει ένα άφυλλο και καχεκτικό κορμί. Ανάμεσα στις πλάκες του πεζοδρομίου, oι πανάκριβες Prada γαντζώνονται και σπάνε τα τακούνια τους. Η νεκροζώντανη πλέον φιγούρα της μέχρι πριν λίγα λεπτά ερωτικής φαντασίωσης τρεκλίζει σα μεθυσμένη και σωριάζεται κάτω με τα γόνατα. Ενώ αιμορραγεί από τη βίαια πρόσκρουση στο πεζοδρόμιο, σηκώνεται και προχωρά, αιμόφυρτη, ξυπόλυτη, ρακένδυτη και με το παχύ μέικ-απ της να λιώνει αποκαλύπτοντας μια σκαμμένη, ωχρή, ετοιμοθάνατη πραγματικότητα. Το σύμβολο του σεξ της Ομήρου, μέχρι το Σύνταγμα έχει μεταμορφωθεί σε προσωποποίηση φρίκης και θανάτου. Κάτω από το καμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο εντoπίζει ένα παρατημένο καροτσάκι από σούπερ μάρκετ. Το αρπάζει και αρχίζει να το τσουλάει με μανία στην πλατεία Συντάγματος, κατευθυνόμενη προς μια παρέα 15χρονων. Σταματά μπροστά στα έντρομα από το θέαμά της παιδιά και γλιστρώντας ένα φιδίσια παγωμένο δάχτυλο με γαμψό κόκκινο νύχι πάνω στο ξαναμμένο μάγουλο μιας τρομαγμένης μικρής, λέει με φωνή απόκοσμη, όλο γρέζι: "Δώστε μου κάτι να φορέσω και να φάω! Γδύσου κοπελίτσα! Δε με λυπάσαι, μεγάλη γυναίκα; Kι εσύ νεαρέ, φέρε το σάντουιτς που κρατάς! Δεν μπορεί να πεινάς σαν κι έμένα! Αλήθεια, για πείτε μου τα ονοματάκια σας. Εμένα με λένε Πάτρα, από Πατρίδα. Ή Παρτίδα. Δε θυμάμαι. Εξ' άλλου λίγη σημασία δεν έχει; Kαι σιγά τη διαφορά!  


9 comments:

αγης said...

ουάου... σάηκεντέλικ ολτέρνατιβ ριάλυτη

τίριρίρι - τίριρίρι (τουάηλαϋτ ζόουν θύμ)

άη'λ λετ γιου μπόρωου μάη γέλοου σαν-γκλάσες

Heliotypon said...

'Εγραψες! Πρώτη φορά εδώ, αναρωτιόμουν, διαβάζοντας, που το πας. Στο μάτι ακριβώς τον στόχο. Τρελλάς: Πόσο πετυχημένο! Θα έρχομαι συχνά...

mAuVe said...

η πιο ωραία
"μικρού μήκους"
που έχω παρακολουθήσει
τον τελευταίο καιρό

αναρωτιέμαι
τι μουσικό χαλί θα διάλεγες...

Dawkinson said...

άγη, ι γουιλ νιντ δεμ.

heliotypon καλώς όρισες. χαίρομαι που έδεσες για λίγο στην απόμακρη τούτη βραχονησίδα ;)

mauve, καλή ερώτηση! Δεν κάνει καμια έτοιμη. Θα το αναθέσω στον John Adams.

Godot said...

"Also sprach Zarathustra" του Strauss,
παιγμένο στις μισές στροφές.

Dawkinson said...

lol! μωρέ μας πρόλαβε ο Στάνλεϊ(rip). αλλά του πάει, έχεις δίκιο ;)

adaeus said...

....πράγματι έχεις ρέντα τελευταία!!!

Dokimos said...

apo ta kalytera pou exw diabasei tis teleutaies meres - k pisteye me, einai polla!
kali synexeia

Dawkinson said...

eides andrea mou, tha' nai ta antioxydatika pou pairnw teleutaia...

dokime, na'sai kala.
styliths-styliths, alla tis kosmikes sou voltes tis kaneis vlepw. Zavolies :)

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna