Tuesday, May 22, 2012






Ξεκίνησε σαν αδιόρατη κουκίδα.
Γρήγορα έγινε φακή,
μετά στραγάλι
και στη συνέχεια, η καραμέλα σου.
Πόσες τέτοιες ευκαιρίες κατάπιες αμάσητες και εξαφάνισες αχώνευτες;
Kάποια στιγμή δε χώραγε πια στο στόμα.
Σε πήρε η μπάλα.
Απέκτησε αλυσίδα και έγινε η φυλακή σου.
Τότε, σε μια ακόμα επιτυχημένη προσπάθεια απώθησης
έστησες  παρασταση και την έβαλες να υποδυθεί τη Μοίρα.
Μοιραία λοιπόν και όλως τυχαίως παραδόθηκες
-αμαχητί και ελαφρά τη καρδία-
στο ολοστρόγγυλο βάρος της.

Στο τυχερό  σου μπισκοτάκι.
Αντί του "ερευνάτε τας γραφάς",
σου' πεσε το "πίστευε και μη ερεύνα".
Περιχαρής γέγονες.





No comments:

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna