περί κενότητας

(τοίχος με φως από βρεγμένους προβολείς αυτοκινήτου)

Kάποτε Ελύτης, Σαχτούρης και Εγγονόπουλος
μαζεύτηκαν και κοινώνησαν μέσα σε τέσσερεις τοίχους
κι οι τοίχοι κρυφάκουσαν
κι' έβαλαν μυαλά από
τον Ελύτη, τον Σαχτούρη και τον Εγγονόπουλο.
Κι απέκτησαν ιδέα για τον εαυτό τους.
Και ήταν περήφανοι για τις ρωγμές τους και τις υγρασίες τους
- ρυτίδες εμπειρίας και δάκρυα ευαισθησίας.
Κι άμα τους πετούσες λάσπη, μπογιά, ή αυγά,
στα πέταγαν πίσω, 
στα μούτρα σου.

Τώρα, κούφιοι τοίχοι,
κουφοί.
Άδειοι τοίχοι.
Άδειες κατεδάφισης.