Friday, June 21, 2013

αλχημεία




Παίρνεις μπλε κοβαλτίου και cerulean γαλάζιο που βάφουν ανεξίτιλα τα καλοκαίρια και χρωματίζεσαι ολόψυχα, από την κορφή μέχρι να μύχια. Προσθέτεις μια τζούρα άσπρο τιτανίου - θα την κλέψεις από το 7άρι που τσιτώνει τα πανιά με εκείνο το αποφασιστικό πρόσταγμα 'πάμε, ρε!' Στη συνέχεια ανεβαίνεις τα απότομα σκαλιά στο τέρμα θεού και εκεί που ο ξιφίας θα αρχίζει τη σόλο παράσταση στην απέραντη πίστα του, μπροστά σε μάτια που ήδη στάζουν ηλιοβασίλεμα μαζεύεις σταγόνες από τα αγαπημένα σου θερμά χρωματα και τα ανακατεύεις σε όλες τις δυνατές αποχρώσεις. Μία από αυτές θα σου βγάλει ατόφιο χρυσάφι. Το ξεχωρίζεις και το φυλάς στον κόρφο σου. Μετά βυθίζεσαι σε άπατα καθαρά νερά και κρατάς την αναπνοή σου μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή και το κατάλληλο βράδυ. Τότε, πριν σημάνει μεσάνυχτα, όταν τα φώτα της πόλης και του ουρανού θα αναμετριούνται στο παιχνίδι με τους αστερισμούς και τους αντικατοπτρισμούς και εσύ θα ίπτασαι σε όνειρο βαθύ, ξύπνιος, παρέα με τους καλύτερους σου φίλους από τα παλιά, από το τώρα και από εκεί που δεν το περίμενες, στίβεις τη νύχτα, για να βγάλεις το πιο πολύτιμο απόσταγμα - το μωβ του αμεθύστου. Από αυτό, στάζεις  μια γουλιά σε κύπελλο από πανσέληνο και το πίνεις. Το υπόλοιπο το κρατάς μεχρι το ξημέρωμα.
Αφού ανατείλλει η τελευταία μέρα, τα ανακατεύεις όλα καλά, με πίστη, ελπίδα και αγάπη για τη ζωή που στα χάρισε τόσο απλώχερα χωρίς να σου ζητήσει αντάλλαγμα, καλύπτεσαι με το μείγμα και βγαίνεις έξω άφοβα.  Είσαι τυχερός. Έχεις το αντίδοτο και το φάρμακο για όλα.



(αφιερωμένο :)



4 comments:

Αιμιλία Τσεκούρα said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Αιμιλία Τσεκούρα said...

Ahhh! Lovely baby .

Afrikanos said...

και τώρα εμείς πρέπει να ζηλέψουμε...εντάξει, ζηλέψαμε! :)

Anonymous said...

εγώ πάλι δεν ζήλεψα, φχαριστήθηκα!!!

diagnosis

My Photo
i have nothing to declare, but a can of tuna