Sunday, July 28, 2013

fakebook

(Art, Ctrl, Del's photo)


Έχω αρχίσει να αναπτύσσω μια φυσική απέχθεια και έναν περίεργο αυτοματισμό απώθησης για κάποια κοινωνικά είδη ("και 'συ τι είδος είσαι;" θα με ρωτήσεις, αλλα αυτο ειναι θέμα για άλλο post). Με τσαντίζει, ας πούμε το είδος 'η Ελλάδα είναι η ωραιότερη χώρα στον κόσμο'. Τι θέλει να πει ο εθνικιστής με αυτή την επηρμένη και 99% συναισθηματικά φορτισμένη δήλωση; Ότι φυσικά, έχει επισκεφθεί όλες τις χώρες του κόσμου και ότι επίσης έχει το ειδικό, διεθνώς αναγνωρισμένο πτυχίο να κρίνει με απόλυτη αντικειμενικότητα το επίπεδο αισθητικής κάθε γεωγραφικού μήκους και πλάτους του πλανήτη. Σε όλα τα μέλη αυτής της συνομοταξιας που τα ξέρει όλα, επιθυμώ να πω ότι η Ελλάδα δεν είναι η ωραιότερη χώρα στον κόσμο. Ίσως να είναι ο ωραιότερος γεωγραφικός χώρος στον κόσμο, αλλά δυστυχώς, οι κάτοικοί του, που περιλαμβάνονται στην έννοια 'χώρα' φροντίζουν να βρωμίζουν τη φύση του με σκουπίδια και να καταστρέφουν την ομορφιά του, για να ανορθώνουν μνημεία ακαλαισθησίας από μπετόν. Αν υπάρχει ένα καλό στην αδυσώπητη λαίλαπα της κρίσης είναι ότι σταμάτησε η λυσσαλέα ανοικοδόμηση λόγω χρεωκοπίας.
Το άλλο γκρουπ που πραγματικά πρέπει να αντιμετωπιστεί ως δημόσια απειλή είναι εκείνο που απαρτίζεται από τους τύπους που αναρτούν καθ ´εξι  και κατά συρροήν γατόσκυλα, λουλουδιασμένα λιβάδια, γαλάζιες παραλίες και μας θυμίζουν συνέχεια πόσο υπέροχα είναι όλα και πως η άρνηση είναι ικανή να σταματά τους πολέμους, την καταστροφή και την κατάρρευση, αρκεί να είσαι καλωδιωμένος και ενσωματωμένος σε έναν καναπέ ΙΚΕΑ. Σε αυτούς, επιθυμώ να πω ότι καλά θα κάνουν να τολμησουν να ξεμυτίσουν από το μάτριξ και να δουν εκεί έξω πραγματικά τι γίνεται. Η απενεργοποίηση και το denial είναι μια κάποια λύση, δε λέω, αλλά πολύ προσωρινή και όλως διόλου επικοδομητική, γιατί όσο εκείνοι θα συνεχίζουν να ποστάρουν υπέροχες εικόνες από την κοσμάρα τους, τα πράγματα εκεί έξω θα γίνονται όλο και χειρότερα από τους επιτήδειους που ποντάρουν στην απενεργοποίηση και την βλακεία τους. Κοινώς, δεν είναι μόνο ανόητη αυτή η εμμονή, αλλά και επικίνδυνη.
Συνεχίζω με τους 'δοξάστε με'. Πρόκειται για μια παραλλαγή των προηγούμενων γκρουπ, αλλά σε πιο ιντελεκτουέλ. Αυτοί είναι γνωστοί και ημίγνωστοι των κοινωνικών μέσων, των αγραμμάτων και των τεκνών που αντί να προβάλλουν παραλίες, προβάλλουν το 'εγώ' τους που είναι μεγάλο σαν παραλία. Ανεβάζουν συνέχεια τα επιτεύγματά τους για να εισπράξουν τα χειροκροτήματα της αυλής τους, αλλά το αποτέλεσμα είναι ακριβώς ίδιο με των άνωθι περιπτώσεων. Αντί να λένε 'η ζωή είναι ωραία' λένε 'κοιτα εμένα, εγώ είμαι ο ωραίος'. Αυτοί ανεβάζουν ό,τι κι αν κάνουν γιατί απλά είναι τέχνη καθετί που σχετίζεται μαζί τους! Είναι οι παπαράτσι του εαυτού τους. Ποτέ δε θα πουν καλή κουβέντα για κάποιον άλλον ή θα μοιραστούν χρήσιμη πληροφορία, γιατί τίποτα δεν είναι όσο σημαντικό όσο η αρχοντιά τους. Τελικά, μη σου πω ότι μου είναι πιο αντιπαθείς από τους 'παραλίες' γιατί σε αντίθεση μ'εκείνους που μπορεί να είναι αφελείς, η μόνη αφέλεια που θα διακρίνεις στους εγωπαθείς είναι εκείνη των μαλλιών τους.
Για το γκρουπ 'κάνω like σε ό,τι να'ναι χωρίς να το δω, μόνο για να γλύψω αυτον που το πόσταρε' τι να λεω.. Αυτοί χρειάζονται να κάνουν μια ενδοσκόπηση και να καταλάβουν πόσο ανόητοι φαίνονται όταν κάνουν λαίκ σ
τη διδακτορική εργασία που ανέβασε φίλος, μέσα σε 20 μόλις δευτερόλεπτα από την ανάρτησή της. Kι εδώ κατ' επέκτασιν δε θα ασχολήθω πάνω από 20 δευτερόλπτα μαζί τους, τιμής ένεκεν.
Ας περάσουμε στο διασκεδαστικό και λιγότερο επικίνδυνο (μάλλον ακίνδυνο εντελώς), αλλά κιτς σαν τις φωτο της Τσιτσιολίνας του Τζεφ Κουνς. Είναι το τεράστιο γκρουπ 'ας κάνω να τρεχουν τα σάλια σε όλα τα αρσενικά στο fb, αφού δε θα με δουν ποτέ από κοντά'. Αυτές κάνουν φίλους τους φίλους των φίλων των φίλων και γνωστών τους, μετά ποστάρουν ρετουσαρισμένες φωτό σε αθώα προκλητικές και ανυποψίαστα φιλήδονες πόζες. Εκεί, γελάει κι ο κάθε πικραμύγδαλος, ειδικά όταν βλέπεις τα αρσενικά likes και τις ιντελεκτουέλ αναρτήσεις από κάτω. Αναρτήσεις, όνομα και πράγμα.
Η αυτογελοιοποίηση όμως είναι καταδικασμένη να καταλήξει τραγική σε βάθος χρόνου, νομοτελειακά. Προχθές είδα ένα αυτοπορτραίτο με ηδυπαθή έκφραση και φόρα παρτίδα το πλούσιο μπούστο και από κάτω το εξής status: 'Με πήρε φωτογραφία ο γιός μου πριν πάμε στην κηδεία της μαμάς μου. Μου ειπε 'μαμά είσαι τόσο όμορφη'. Πολύ θλιβερή μέρα...'
Πολύ θλιβερή μέρα πράγματι. Μέρα Πλούτωνα όμως. Από εκείνες που διαρκούν μια ολόκληρη ζωή...


3 comments:

Anonymous said...

"ΗΔΗ-πάθεια"...ευγενικά το λες "είδη"
α-κ-ρ-ι-β-ώ-ς όπως τα λες!!!

Anonymous said...

ΕΙΔΗ-πάθεια ήθελα να γράψω, μπερδεύτηκα

Dawkinson said...

Σε καταλαβα :))

diagnosis

My Photo
i have nothing to declare, but a can of tuna