Wednesday, September 30, 2015

Συνειρμοί



Οι αφορισμοί του Κάφκα. Εκγλωβισμός. Εφορία, συνοπτικά.
Ο Ευφράτης, αφράτος. Γονιμότητα, ευφορία γενικά, όμως με μέτρο.
Όπως ξέρουμε καλά, το πολύ νερό σαπίζει τα σπαρτά.
Σάπια και η σέπια. Κάποτε αριστοκρατικά αστραφτερό χρώμα
Που το πότισε ο χρόνος με γκρι υγρασία. Περασμένα μεγαλεία, ψίθυροι.
Ψελλίζω. Ψαλίδι στην ελευθερία. Ούτε ψύλλος στον κόρφο του ψελλίζοντα.
Ψαλμός. Αυτός είναι για κατ' ιδίαν απόγνωση. Δεν ξέρω αν θα σου κάνω τη χάρη.
Ζάχαρη. Χαρά άχαρη, με κακές παρενέργειες. Να αποφεύγεται κατά κράτος.
Κρασί. Αν έχεις καλή κράση και μπορείς να κάνεις κράττει, τέλεια.
Αλλιώς κρασάρεις και το άλλο πρωί σε βρίσκει ράκος και μετανιωμένο.
Μένος. Μένιος, άξεστος που καταφεύγει στη βία, ελλείψει λόγου.
Σοπέν ίσον πασατέμπος. Όταν ξεκινήσεις, δεν μπορείς να σταματήσεις.
Σταμάτης. Κρίμα τον άνθρωπο, που ήρθε στη ζωή και του αφαίρεσαν το χρώμα.
Το γαλάζιο έχει γεύση γιαούρτι σακούλας και το ροζ άρωμα ροδόνερου Βουλγαρίας.
Οι σλάβικοι χοροί του Ντβόρζακ είναι καφτεροί σαν πιπέρι καγιέν.
Γαργαλάνε τον ουρανίσκο και φέρνουν φτέρνισμα. Τραχείς, σαν ωμός τραχανάς.
Το επεξεργασμένο, γάργαρο μετάξι είναι όλα όσα με τάξη φρόντιζε η μαμά στο πατρικό.
Πατέρας, όπως πατερίτσα. Φεύγει και πονάς να στέκεσαι όρθιος, μόνος.
Γόρδιος, ήτοι γαρδούμπα. Θες και δες θες να μπεις στον κόπο ν' ασχοληθείς.
Σχολείο. Εδώ είναι περίεργο. Σχίσμα και σχάση και χολή, αλλά και άρωμα βανίλιας.
Βινύλιο. Γεύση γλυκόξινη. Σούπα φτιαγμένη από άγουρο έρωτα και παρτιτούρες.
Τα παλιά βιβλία έχουν το άρωμα της ζεστής τυρόπιτας που αγόραζα στο διάλειμμα.
Τα καινούργια μυρίζουν σοβατισμένο τοίχο, έτοιμο να χρωματιστεί όπως χρήζει.
Χρήμα. Ντροπή. Κρίμα το χρώμα και τα δέντρα για μια τόσο κακή εξάρτηση.
Ξαστεριά. Μύρισε ξύσμα ξύλινης κλίνης υπό χαμηλό και οξύ συμπαντικό φωτισμό.
Φωτιά. Φαϊ αχνιστό από το φούρνο. Ενίοτε τρόμος από το φως στην άκρη του τούνελ.
Φανή. Η απόλυτη γεύση της μυζήθρας. Έχω μια φίλη, αλλά δεν της το έχω πει.
Φαλλός. Το γλυφιτζούρι που λιώνει ο άλλος. Α, ρε Χριστιανόπουλε...
Χριστός. Χάρισμα. Χρήσιμος σε καιρούς απελπισμένους, ένας τέτοιος εθελοντής.
Θέλω. Θαλπωρή. Μέλι με κανέλλα πασαλισμένη σε λουκουμάδες ξεροψημένους.
Σε υπερβολική δόση ξερνά ο καταναλωτής και οι παρευρισκόμενοι, επίσης.
Ξέρω. Το ξερό ψωμί, το ανάλατο. Τρώγεται από καθαρή ανάγκη επιβίωσης.
Επιβήτορας. Ο Μάρλον Μπράντο και το βούτυρο στο Παρίσι. Πως το έλεγαν το κορίτσι;
Το δικό σου όνομά έχει τη γλυκειά γεύση του κομματιού βασιλόπιτας,
Από τη χρονιά που μου έτυχε για πρώτη φορά κι εμένα το φλουρί.
Η φωνή σου, τρίξιμο παλιάς καγκελόπορτας που κλειδώνει με λουκέτο
Και στη ματιά σου να αναγράφεται "προς μεταπώληση, σε τιμή ευκαιρίας".
Ευκαιρία. Λέξη στυφή, αντιοξειδωτική. Ιδανική για την πρόληψη του καρκίνου.

3 comments:

ολα θα πανε καλα... said...

Μαρία Σάιντερ. Επειδή ρώτησες...

:-)

Dawkinson said...

Μαρία Σνάιντερ.

:-)

ολα θα πανε καλα... said...

Ναι, ξέφυγε το νι.

:-)

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna