Tuesday, September 08, 2015

το βρώμικο νύχι

Γιατί τόσο βρώμικο νύχι; Δεν είναι ένδειξη ανέχειας και περήφανης αντροσύνης. Είναι μόνο δείγμα προσωπικής υγιεινής. Και στο κάτω κάτω της γραφής, αν είναι να μου παρουσιάζεις ως θέση τη βρωμιά (εφόσον δεν είσαι σε γκούλαγκ ή σε προσφυγικό καταυλισμό που δεν έχει τρεχούμενο νερο), τότε έπρεπε να έχεις και το αίμα του εκτελεστή σου πάνω στα χέρια σου. Όχι απλά να εύχεσαι να πεθάνει. Γίνε και θύτης του θύτη σου, θύμα αιώνιο. Με πιανεις;
Εντωμεταξύ στην εφορία -μια που μιλάμε για εκτελέσεις- η εξουσία πίσω από τον γκισέ φτύνει δηλητήριο σε αδύναμους, ανοσοκατεσταλμένους υπερχρεωμένους. Εκείνοι, με κατεβασμένο το κεφάλι στο πάτωμα παρακαλούν για επιοίκεια, ως αρχετυπικοί υποτελείς. Η εξουσία φορά τσόκαρο φούξια και έχει βαμμένο το νύχι ρόζ περλέ. Ο αργόμισθος συνάδελφος στο παραδίπλα γραφείο, με την αταραξία του ζόμπι στο βλέμμα, ξεφλουδίζει τα νύχια του μέχρι να πιάσει κόκκαλο, εμμονικά και συστηματικά, εδώ και ώρα. Δεν εξυπηρετεί, γιατί αυτοεξυπηρετείται αυτοκαταστρεφόμενος. Τουλάχιστον, κάτι κάνει σωστα. Όλες οι παλιές ταμπέλες έχουν καλυφθεί με αυτοσχέδιες χαρτονένιες και ενδείξεις χειρόγραφες με μπλε μαρκαδόρο.
Μα προς τι το τόσο βρώμικο νύχι και η απλυσιά, επιμένω; Δεν είσαι δα και στην Κολιμά. Έχεις τρεχούμενο νερό ακόμα. Εκτός κι αν είσαι εναντίον της καθαριότητας και της κάθαρσης γενικότερα, εκ πεποιθήσεως.
Είπα νερό. Στο κέντρο, χιλιάδες άστεγοι, περιπλανούμενοι και ούτε μία τουαλέτα. Υπάρχουν οι πρασιές. Όλα αυτοσχέδια πλέον. Τους αδειάζει το πλοίο κατά χιλιάδες κάθε βδομάδα σα να είναι αυτοί τα λύματα. Λες και δεν είναι άνθρωποι, δεν έχουν ανάγκες επιβίωσης και στοιχειώδεις προδιαγραφές ύπαρξης. Να τους πει κάποιος που να πάνε, να φτιάξουν μια πρόχειρη υποδοχή με τα πρώτης ανάγκης. Τίποτα. Εδώ και καιρό, όλοι αντιμετωπίζονται και συμπεριφέρονται ως σκουπίδια. Κι ύστερα έχω πρόβλημα κατανόησης του βρώμικου νυχιού.
Κι εσένα, που όλο λες ότι έχεις κατάθλιψη και δε βγαίνεις καθόλου από το σπίτι, σε έπιασε το μάτι μου σε μπαράκι της Χάριτος προχθές με χαρούμενη παρέα, καθώς περνούσα. Ντράπηκα για λογαριασμό σου και έκανα πως δε σε είδα. Και το ψέμμα σου πρόσχημα για την αυτοθυματοποίηση είναι. Σαν το βρώμικο νύχι.
Αυτό το βρώμικο νύχι τελικά είναι όλη η σημειολογεία της εκούσιας απαξίωσης και αυτοεξουδετέρωσής μας, ενόσω θαυμάζουμε τους γερμανούς - που λατρεύουμε να μισούμε- να υποδέχονται με λουλούδια και φιλιά τους κατατρεγμένους επιδιδόμενοι σε ανθρωπιστικές καλοσύνες, ανιδιοτελώς πάντα.

No comments:

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna