Thursday, October 08, 2015

Έχομαι από μια διάσταση του σύμπαντος, όπου τα σπίτια έχουν παλιές συρρόμενες πόρτες
με τζαμαρία που κλειδώνουν, για να μην ενοχλείται ποτέ και απ΄κανέναν όποιος διαβάζει πιάνο. Είμαι πρόσφυγας ενός ιδεατού κόσμου που με άδειασε σε αυτόν εδώ, όπως ακριβώς αδειάζει το δαχτυλίδι που γλύστρισε από το δάχτυλο, στον οχετό. Έτσι κατέληξα σε αυτό το σημείο, από κακή συγκυρία, που εδώ την ονομάζουν τύχη και σύμπτωση, και βρέθηκα να με καταδιώκει ο νόμος επειδή ακούω κλασική μουσική, για να συγκεντρωθώ.

No comments:

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna