Tuesday, April 12, 2016

διαίσθηση


Γαμ%^νη  διαίσθηση. Την έχω στο τσεπάκι από τα μικράτα μου. Ο παπούς μου έβλεπε οράματα που γίνονταν πραγματικότητα. Προέβλεψε και την προβοκάτσια πιστού και υπεράνω υποψίας υπαλλήλου του, που οδήγησε στην ολοσχερή οικονομική του καταστροφή, βάζοντας φωτιά στο εργοστάσιό του. Πήγε, τον βρήκε και του είπε "σε είδα να το κάνεις και θέλω να μου εξηγήσεις γιατί". Κληρονομικό είναι, σίγουρα. Χάρισμα; Αμφιβάλλω. Όλα να τα ξέρεις πριν συμβούν, μάλλον κατάρα θα το' λεγες. Γιατί δεν μπορείς να κάνεις κάτι, για να μη γίνουν και αισθάνεσαι και μα&άκας εκ των υστέρων. Απλά ξέρεις και υποφέρεις εκ των προτέρων για όλα, όταν οι άλλοι πίνουν pina colada και λιάζονται ακόμα. To πήρα το βλαμένο γονίδιο κι εγώ. Να το ψάξεις φίλε μου που ασχολείσαι με την κληρονομικότητα. Δε μεταδίδεται μόνο η σχιζοφρένεια, να ξέρεις. Στο λεω. Εγώ, από μικρό, δίπλα στον πατέρα μου, που το είχε στο dna κι αυτός και όλα τα έβλεπε και τον έλεγαν τρελό, το'χα το κουσούρι. Τον άκουγα από παιδί να προβλέπει τα πάντα. Του' μοιασα. Αρχικά με φόβισε πολύ. Θυμάμαι όταν είχα πάει με τη μάνα σε ξένο τόπο και της είχα περιγράψει, πριν καν φτάσουμε, το δωμάτιό μας κι εκείνη την πράσινη κασέλα. Την είχα φρικάρει και ήμουν μόνο οκτώ χρονών παιδάκι μόνο. Με φρίκαρα κι έμένα τότε. Φρίκη μιλάμε. Ενοχές πολλές. πίστευα ότι είμαι τέρας, που σαν κάτι κακό νά είχα κάνει ερήμην μου. Μετά, το έριξα στην μεταφυσική, όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου, μπας και βρω δικαίωση. Με τη διαφορά, οτι τα δικά μου λεγόμενα έβγαιναν, τα γ#%*^μενα. Στο πανεπιστήμιο βρήκα καταφύγιο στη λογική, το έριξα στον Ράσελ και τον Σόπενάουερ και ούτω καθ' εξής. Μακριά από μένα τα ανεξήγητα και τα παρανόρμαλ. Φτου ξελεφτερία. Όλα είναι στα πλαίσια της φυσικής, έιπα, λέω. Σχεδόν όλα... Πάντα υπήρχε μια κρυφή τράπουλα κοντά, για τις ώρες της μέθης και του ακαταλόγιστου. Μέχρι που η τράπουλά που αγορασα σε occult store γιατί μου 'μίλησε', μετά από προβλέψεις απλών γεγονότων (θυμάσαι Αιμιλία τον Γιακίμπα;), προέβλεψε συγκεκριμένο θάνατο φίλου (θυμάσαι Αιμιλία τον Αλέξη;). Τρόμος. Μετά, κάηκε φύλλο φύλλο στην τελετουργική πυρά του εξαγνισμού και στο όνομα  του διαφωτισμού και έκανε πολλά χρόνια να επανέλθει στα χέρια μου. Μια μέρα, δεκαετίες μετά, ένας έρωτας της ζωής μου μου την έκανε δώρο. Πεπρωμένου, φυγείν αδύνατον. Επέστρεψε στα χέρια μου, η ίδια τράπουλα ταρώ, ακριβώς. Του Alistair Crawley και της Frieda Harris. Παρ' τ'αυγό και κούρευτο. Δεν του είχα πει ποτέ τίποτα για τα παλιά. Ούτε ήξερε την ιστορία μου. Τυχαία. Τυχαία; Αυτή η τράπουλα είναι ακόμα στο ράφι και στέκει εκεί ως εργο τέχνης και κειμήλιο, μαζί με τα art books. Xρησιμοποιήθηκε μόνο μια φορά, μετά από παράκληση του καλού μου και του είπε τα πάντα. Κλάψαμε μαζί για όλα, θυμάμαι. Δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ ξανα έκτοτε, μέχρις ότου  ή έφηβη κόρη μου -άλλο ξωτικό- την περιεργάστηκε στα χέρια της και είδε 'κάτι'. Έλπίζω να της πέρασε, έκτοτε και να πήδηξε το γονίδιο. Στα δικά μου χέρια παίζει πλέον μόνο η δύναμη του 9, η τράπουλα που σχεδίασε η Αιμιλία, ως άλλο ξωτικό της ζωής μου.
Τη ρίχνω μόνο σε ένα άτομο, εδώ και πολλά χρόνια. Είναι κολλητός, βαθιά ορθολογιστής και επιστήμονας. Ό,τι του λέω βγαίνει. Σήμερα με πήρε τηλέφωνο και μου είπε, σε προσκυνώ. η τελευταία 'ριξιά' ήταν πολύ εξειδικευμένη και δε χωρούσε παρερμηνείες. Μην προσκυνάς εμένα, ψάξε το γονίδιο, του είπα. Γιατρός είσαι. Βρες το. Είναι μεταφυσικό, επειδή δεν το έχει εξηγήσει ακόμα η επιστήμη. Βρείτε το ντε, να μη μένω με την απορία!


No comments:

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna