Sunday, April 17, 2016

έναν γύρo ακόμα, με απ' 'ολα

Τι κολοσσιαία μαγκιά να μην έχεις facebook, τη σήμερον ημέρα και να πηγαίνεις επίσκεψη σε φίλο –εκτός από το να σουλατσάρεις και να κατασκοπεύεις τον τοίχο του- κρατώντας ένα μπουκέτο νεραγκούλες. Ακούγεται όντως σα φανταστικός υπερήρωας της Marvel αυτός που περιγράφω, αλλά υπάρχει με αριθμό ταυτότητας και αμκα και είναι επιστήθιος φίλος. Εγώ ξέρω έναν τουλάχιστον, που τα λουλούδια του δεν είναι εμότικον και μυρίζουν λουλουδίλα. Υπάρχει ελπίδα για την ανθρωπότητα; Όχι φυσικά, όταν ο ένας επιβεβαιώνει τον αδιάσειστο κανόνα. Απλά, η χαρά είναι αποκλειστική για εκείνον που τον έχει φίλο. Γιατί οι μικροχαρές μας έμειναν μόνο και κοίτα να δεις, που οι χαρές του σήμερα είναι τα αυτονόητα και ανάξια λόγου του χτες. Κάθε φέτος και 70% εκπτώσεις από πέρσι, μέχρι να πούμε το νερό νεράκι και την κάθε ανάσα, ανάσταση. Αλλά μη στεναχωριέσαι, γιατί ακόμα ο δήμαρχος της Αθήνας κρατά την πόλη όμηρο στον κατάλογο με τις δυτικές ευημερούσες κοσμοπόλεις, κι έτσι όπως κάθε Κυριακή κανόνισε κάτι τζάμπα που κάνει μπούγιο και θυμίζει Εσπερία. Δηλαδή, έναν ακόμα γύρο της πόλης. Και αναρωτιέσαι ποιον έβαλε να τρέχει τώρα, το σύλλογο των ζογκλέρ με ποδήλατα σε μία ρόδα, το σύνδεσμο των γυμνών απεξαρτημένων πατινέρ, τη φατρία των δικυκλούχων διπολικών, την ομάδα απογόνων των μαραθωνοδρόμων, τις οικογένειες των επιζησάντων από σέγκγουει; Κι όμως. Απλοί ποδηλάτες κερδίζουν την Κυριακή τούτη, μέσα στα τσιμέντα της υπέροχης πόλης μας. Γιατί δεν έχει κανένα νόημα να κάνεις τη διαδρομή στα πολυτραγουδισμένα ανοιξιάτικα τοπία της Αττικής, όταν μπορείς να απολαύσεις τις ακτές της Πειραιώς, της Εθνικής Οδού, τα ιριδίζοντα μπετά και τα θροϊζοντα σκουπίδια του πολυπολιτισμικού και πολυμορφικού μας κέντρου. Τι θα ήμασταν χωρίς την κοσμοπολίτικη, Κυριακάτική μας, υγιεινή διαδρομή που παραπέμπει κατευθείαν σε Άμστερνταμ; Μόνο βαλκάνιοι παξιμαδοκλέφτες θα’μασταν.  Βαλκάνιοι, εν τη ρήμην του λόγου δηλαδή, γιατί τα Βαλκάνια δε θέλουν να έχουν καμία σχέση μαζί μας ως γνωστόν και διαχώρισαν τη θέση τους με κάτι φράχτες να. Πρέπει να αναπροσδιοριστούμε κι εμείς χωροταξικά πάλι. Κάτι σε παρακάτω Βαλκάνια, ή όξω Βαλκάνια, ή Βαλκανόπατος, κάτι. Κάτσε όμως λίγο να δούμε και τις διαθέσεις της Ανατολής, γιατί μπορεί να είναι πιο λαρζ το αυτοπροσδιοριστικό. Κάπως, ο ΜΑ$^$ΑΣ της υφηλίου. Μέχρι το καλοκαίρι θα έχει δείξει σίγουρα το πράγμα. Κάνε Πάσχα τώρα και περίμενε. Για τον Επιτάφιο δε, σε έχω σίγουρο. Θα ψάλλεις. Για Ανάσταση τώρα, δεν ξέρω. Δε φαίνεται ανοιχτάδα στον πάτο του φλυτζανιού. Πηχτό το κατακάθι, μάλλον θα σφηνώσει η οξώπετρα (τόσους αιώνες αλάδωτη, γιατί οι εντεταλμένοι σου τα έδωσαν όλα σε τιάρες και οτ κουτίρ) φέτος και τα κορίτσια από την άλλη μεριά δε θα μπορούν να βοηθήσουν να την κυλήσεις. Καταλαβαίνεις τι θα κάνει αυτό στον ψυχισμό του κόσμου, ειδικά μετά την επίσκεψη του Ποντίφηκα και των αδερφών του στη Λέσβο και τη Μυτιλήνη; Τώρα που αδερφώθηκε όλη η Χριστιανοσύνη για το προσφυγικό; Γι αυτό, εγώ θα έλεγα φέτος ειδικά, να προσέξεις ιδιαιτέρως τον Ιούδα. Κάνε τον ανφρέντ και μπλοκ, να είσαι σίγουρος., γιατί είναι τρελό τρολ κι ας το παίζει αλληλέγγυος.
Επίσης το IMF απέκτησε BRICS ως αντίπαλο δέος, μιας και μιλάμε για άσπονδους εχθρούς. Με την Κίνα επικεφαλής και τον μικρό Βλαντ εκ δεξιών, ως υιο του χρέους. Εμένα πάντως αυτό, εκεί που θα έπρεπε να μου αρέσει πολύ γιατί πάντα ήμουν φίλη των ισορροπιών και εχθρή των μονοκρατοριών, τώρα με ανατριχιάζει με τρίχα κάγκελο Σκοπίων. Γιατί έχω την εντύπωση ότι δεν είναι πλέον όπως τότε επί ψυχρού πολέμου, αλλά 10 φορές πιο επικίνδυνο πια, εφόσον δεν υπάρχει ισορροπία και η Δύση είναι μια βετεράνα περφόρμερ στο καμπαρέ της πολιτικής, όπου η νέα και ακμαία στπιπτητζού ήρθε με κακία ικανή να την πετάξει στο δρόμο.

Ίδομεν. Παρεμπιπτόντως, η Ειδομένη καλά κρατεί. Και οι μκο της. Ειδωμένα όλα.

1 comment:

Anonymous said...

Μαρία, συγνώμη που δεν έχω έρθει ακόμα, σ'αγαπώ όμως πολύ. Συγνώμη. Δεν βάζω καρδούλα, γιατί θα είναι σηματάκι του λαπ τοπ, ενώ σ' αγαπώ με την κανονική μου καρδιά

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna