Tuesday, May 03, 2016

Μούσα σοκολάτα.

O νάρκισσος συγγραφέας και ποιητής αγκομαχών και ασθμαίνων, μαζεύει τα κομμάτια του και γλύφει τις πληγές του. Στη συνέχεια κάθεται και γράφει ένα υπέροχο αφιέρωμα σε αυτήν την Μία, που δεν είναι άλλη από μία εκ των ερωμένων του. Είναι πράγματι ένα ανυπέρβλητο έργο τέχνης και μοναδικής έμπνευσης από μια μούσα, την όποια ειλικρινά δεν έχει σημασία πως τη λένε μπροστά στη δημιουργία που προκάλεσε. Ολίγον σέβας.
Το κοιτά ξανά και ξανά το αποτέλεσμα του Άλγους του. Του αλλάζει γραμματοσειρά. Το κάνει bold και μετά italic. Tου δοκιμάζει χρώματα και αρώματα πριν το δημοσιεύσει, δήθεν αγκομαχώντας από τα κατάλοιπα του έρωτα και γλείφοντας τις ακόμα ανοιχτές πληγές από τα βέλη της έμπνευσης, τα οποία τον πέτυχαν στο δόξα πατρί, έτσι ώστε να έχει τη μοναδική τύχη να βρεθεί στην προνομιακή θέση, για να νιώσει τον πόνο του τοκετού της Ιδέας.
Οι αναγνώστες του τον χειροκροτούν και εκφράζουν τον υπέρτατο θαυμασμό για το δημιούργημα του Έρωτα και του Πόνου του. Το αφιέρωμα θα εκδοθεί πολλές φορές και θα κυκλοφορήσει με διαφορετικά εξώφυλλα. Θα κάνει 100η έκδοση και θα μοιραστεί στη νιοστή στο internet, με δακρύβρεχτους σχολιασμούς. Θα γίνει λόγος για να κλάψουν πολλές αναγνώστριες, εν δυνάμει και κατ' ευχήν εμπνεύσεις κάποιων άλλων, νέων δημιουργών (simulacra).
Ο καιρός περνά και το έργο δε χάνει την αξία του. O εν ζωή, δημιουργός πάντα θα περηφανεύεται για το έργο του που έχει αποστηθίσει κατά γράμμα και απαγγέλλει στους αναγνώστες του, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να φανταστούν ότι ο νάρκισσος δε θυμάται πλέον το όνομα της μούσας του.

No comments:

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna