Saturday, October 01, 2016

επικαιρότητα από την άλλη όχθη





Κάθε στιγμή που μιά τηλεόραση πάει για ανακύκλωση ή δωρεά σε αναξιοπαθούντες
ένας μαύρος τρώει δωρεάν στη μούρη μία με την ανάποδη του όπλου λευκού μπάτσου.
Κάθε φορά που ένα κινητό τρίτης γενιάς αντικαθίσταται για μοντέλο τέταρτης,
ένας σκουρόχρωμος απενεργοποιείται από τις αρχές και μοιράζονται τα ανταλλακτικά του σε εκείνους που μπορούν να πληρώσουν, για να είναι πρώτοι στη λίστα.
Όταν το τσιγάρο απαγορεύεται μέσα στο ίδιο σου το σπίτι και γενικώς μέσα σε ο,τιδήποτε με τοίχους, έξω επιτρέπεται ο βιασμός με τη συναίνεση της αμέτοχης λιπόθυμης και την ανοχή συντηρητικού δικαστή, που πιστεύει στην εκπαίδευση και δεν επιθυμεί να τη στερήσει από τον στιγμιαία παραστρατούντα, επιφανή υποσχόμενο. Μια επίπληξη εξαργυρώσιμη είναι αρκετή.
Με απενοχοποιημένη περηφάνεια ανακοινώνουμε ότι έχουμε πλέον τουαλέτες κοινές για όλα τα φύλα. Ναι, είναι οι ίδιες τουαλέτες και για τις γυναίκες που κάνουν αυτοσχέδιες εκτρώσεις με κρεμάστρες και ματζούνια από κινέζους σαμάνους, αφού στα νοσοκομεία του νότου απαγορεύεται η αυτοδιάθεση και η νοημοσύνη γενικώς, αμήν.
Ο υποψήφιος πρόεδρος που φέρεται στις γυναίκες σαν λουκάνικα νοιάζεται μόνο για το που και πότε θα χτυπήσει κόκκινο το πορτοκαλί κιτσόμετρό του, λες και πρωταγωνιστεί σε ρηάλιτυ λασπόλουτρων. Σύντομα ίσως και να μπορέσει να επικεντρώσει την εμμονή του στο κόκκινο κουμπί, γι αυτό πολύς κόσμος σκάβει τρύπες αυτή τη στιγμή που μιλάμε σε βουνά, για να χωθεί μέσα και μαζεύει νερό βρόχινο για το κακό ενδεχόμενο.
Ο σπόρος της πολιτικής ορθότητας ρίζωσε για τα καλά μέσα μας, έβγαλε παραφυάδες που βρήκαν δρόμο μέσα από όλες τις ανθρώπινες κοιλότητες προς τα έξω και τελικά, γίναμε όλοι πάλι φυτά. Η βία της επιβίωσης και τελικά η αποβίωση αποδείχτηκαν ανώτερες των ιδεολογιών, όπως ακριβώς έγινε και στο νησί του Πάσχα, όπου δεν έμειναν ούτε δέντρα, ούτε άνθρωποι.
Κάπου κοντά σου, όλο και κάποιος ονειρεύεται να γίνει ο πιο παράφρων από όλους τους παράφρονες και να πάρει τα σκήπτρα από τον Χίτλερ, τον Πολ Ποτ και τον Μπαφομέτ.
Ριξε λίγη ακόμα κηροζίνη στη φωτιά, να φτιάξουμε πιο ζεστή ατμόσφαιρα από την χθεσινή, που πέρασε ανεπιστρεπτί τον ορίζοντα γεγονότων προς τον αγύριστο, όπως ανακοίνωσε ψύχραιμα η αρμόδια υπηρεσία, πριν το διάλειμμα για καφέ.
Ζούμε στους καιρούς της τρελής αγελάδας. Ούτε της ισχνής, ούτε της παχιάς.
Απλά, της παρανοημένης, της Κρόιτσφελντ-Γιάκομπς με περικεφαλαία, με ωροσκόπο οφιούχο και σελήνη στον σκορπιό, που την έχει έμφυτη την αυτοακύρωση. Τον Άρη, δεν ξέρω που τον έχει, και δεν έχει και σημασία, αφού όπου κι αν τον έχει, εμείς δε θα προλάβουμε να πάμε.


No comments:

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna