Saturday, March 31, 2018

Agnus Dei

Tα κρεμασμένα σφάγεια στάζουν από τα κλαδιά του ικριώδεντρου
Ποτίζοντας το χώμα που ταϊζει τους καθ' έξιν δολοφόνους του γένους τους.
"Χοές", αρχαΐστί.
Με απόμακρες, κομψές λέξεις γίνεται πάντα το ξέπλυμα της βίας.
Στήθηκε πάλι το σκηνικό για την πατροπαράδοτη λαϊκή αγορά ελπίδας και αγάπης.
Την ίδια στυγνή, στο διπλανό χωράφι,
Τα ζωντανά έχουν συνωστιστεί ασφυκτικά, σώμα με σώμα.
Πλάτη με πλάτη φτιάχνουν κύκλο προστασίας από την ειμαρμένη.
(άλλη αριστοκρατική λέξη για μια άθλια κατάληξη. Σου τα' λεγα).
Mυρίστηκαν το τέλος και ουρλιάζουν ξυραφιαστά.
Τρομάζουν δίπλα μέχρι και τα συγκεντρωμένα όρνια.
Τινάζονται ακούσια τα πόδια τους μεσ' την απελπισία.
(Να απεύχεσαι ότι, κατά συνέπεια, θα νιώθουν και την ελπίδα)
Οι μάνες καβαλάνε και τσαλαπατάνε μέχρι θανάτου τα ανίδεα μικρά,
Για να κρύψουν από τους χριστιανούς δήμιους, τη νόμιμη λεία τους.

No comments:

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna