Friday, May 04, 2018

μνημονιακό και ιδεώδες

Οι μνήμες είναι σπιτόγατοι. 
Πιάνουν με την πρώτη μια γωνία και δεν ξακουνιούνται από εκεί. 
Αν έχεις ακόμα τα μυαλά σου, ξέρεις ότι θα τις βρεις πάντα αμετακίνητες, 
στο ίδιο πάντα σημείο δίπλα στο τζάκι, που καίει πρωί βράδυ αποξηραμένες στιγμές. 
Οι ιδέες πάλι, είναι άλλου παππά ευαγγέλιο. Αεικίνητες.
Καθισιό δεν έχουν. Μια ζωή μετακόμιση. 
Αρκεί να πηδάνε σαν κατσίκια από κεφάλι σε κεφάλι
κι είναι ευχαριστημένες. Δεν είναι για σπίτι.
Από τη στιγμή που γεννιέται μια ιδεά, θέλει να φύγει, να πάει αλλού. 
Ο εφιάλτης της είναι να μη βρίσκει την πόρτα, για να βγει έξω.

Thursday, May 03, 2018

Αλτ!σχάιμερ

Στον ύπνο μου ένιωσα πάλι την αγωνία σου. Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια και είπες να περάσεις, για να ξαναθυμηθώ. Να ξανασυστηθώ με εκείνη την κοινή μας τρέλα, την "folie a deux" της βασανιστικής αρρώστιας σου. Αυτό που εσένα σε έκανε να νιώθεις παντού τον κατατρεγμό -ακόμα και στο αγαπημένη σου γαλλική chocolaterie- κι εμένα να νιώθω τον βρόγχο της διαχείρισής του εκτός ελέγχου σου. Χορέψαμε το τανγκό της απόγνωσης σαν πραγματικοί πρωταθλητές, ο καθένας στο είδος του.  Θυμάμαι την τρομακτική ισορροπία ανάμεσα στο να μη μας πάρουν είδηση και το να μη μου γλυστρίσεις από τα χέρια και μου ξεφύγεις προς άγνωστη κατεύθυνση. Ο κόσμος άλλαξε τώρα και δε θα ξανάβρισκες εκείνον τον ταξιτζή που σε έφερε σώο και αβλαβή στο σπίτι, 3 η ώρα το πρωί. Να ξέρεις.
Παντού, σε όλα τα όμορφα σε πήγα χθες, σα να ήθελα να κάνω εγωιστικό απόλογισμό αγάπης και φροντίδας. Λες και ήθελα να ξεχάσω ότι όλα τα μέρη είχαν τις ίδιες ακριβώς διαστάσεις, για σένα. Της αγωνίας, σε μήκος, πλάτος και άβυσσο.
Καλά έκανες και ήρθες, χθες, για να μου θυμίσεις πόσο υποφέραμε μαζί εκείνα τα χρόνια. Εγώ εκ του ασφαλούς κι εσύ εκ της εκθλίψεως. Μου λείπει η ευφυϊα και το χιούμορ σου. Και εκείνες οι τελευταίες στιγμές διαύγειας, που με παρακαλούσες να μην παρατείνω την αγωνία σου. Αυτές τις τελευταίες θέλω ειδικά να μου τις θυμίζεις, για να δικαιολογώ την επιλογή μου να σε αφήσω να φύγεις.
Θα πιω, αν δε σε πειράζει. Πολύ.

φθίνων μηνίσκος

Εκείνη η κοφτερή υπόνοια Σελήνης.
Ο φθίνων Μινήσκος κάτω από τον δίσκο της ίριδας,
Η μικρή καμπύλη ανάμεσα στο μάτι και το κάτω βλέφαρο,
Πως γίνεται στις γυναίκες να εκπέμπει ερωτική υποταγή
Ενώ στους άνδρες να εισπράττεται ως δείγμα ευφυϊας;
Πως νοείται μια τόσο ανεπαίσθητη ανατομική λεπτομέρεια,
Μια τόση δα λεπτή γραμμή, να προκαλεί ένα τέτοιο σχίσμα;

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna