Thursday, December 31, 2015

Saturday, December 26, 2015

"Last Christmas" profiling

Last Christmas I gave you my heart
εκείνη η μια βραδυά που ήταν το κορίτσι λιώμα, εσύ την καψουρεύτηκες
But the very next day you gave it away.
αλλά την επόμενη που έγινε πάλι λιώμα, πήγε με τον Κώστα. ουπς.
This year, to save me from tears
ένα χρόνο μετά, εσύ ακόμα καψούρης από εκείνο το 'μπλακ αουτ' της
I'll give it to someone special.
ξέρεις, πιο 'loser' πεθαίνεις

Once bitten and twice shy
σαράντα χρονών και μένεις με τη μαμά σου
I keep my distance
και καλά φέτος κρατάς πόζα και κάνεις τον δύσκολο
But you still catch my eye.
αλλά απ' ό,τι φαίνεται, το ίδιο λιγούρης παρέμεινες

Tell me, baby, do you recognize me?
προσπαθεί η κοπέλα να το ξεχάσει, αλλά σιγά μην την αφήσεις
Well, it's been a year, It doesn't surprise me
μιλάμε δικαολογείς το φτύσιμο, τόσο ανέπαφος

(Merry Christmas)
Καλά Χριστούγεννα και καλά κρασιά (θα ήθελες)

I wrapped it up and sent it with a note saying, "I love you," I meant it
η κοπέλα έχει μετανιώσει που δεν έκατσε σπίτι της κι εσύ επιμένεις
Now I know what a fool I've been.
Άργησες, αλλά την έλυσες την εξίσωση, Αινστάιν
But if you kissed me now I know you'd fool me again.
Δεν είναι εκεί το θέμα, αγάπη μου. Αυτή καλύτερα να φίλαγε εξάτμηση.

Oh, oh, baby.
A crowded room, Friends with tired eyes.
Ένας χρόνος μετά, το ίδιο αλκοολικοί όλοι, μια χαρά
I'm hiding from you αnd your soul of ice.
Μη μπαίνεις στον κόπο και κρύβεσαι, είναι σα να μην υπάρχεις
My god I thought you were someone to rely on.
Ναι, καλός profiler είσαι. Όλα τα πιάνεις στον αέρα
Me? I guess I was a shoulder to cry on.
Δεν ήταν κλάμα, ήταν άλλο. Αλλά άντε να σου εξηγήσω..

A face on a lover with a fire in his heart.
Μίλα για πάρτη σου. Το κορίτσι είδηση δεν πήρε
A man under cover but you tore me apart, ooh-hoo.
 να σου πω, η περίπτωσή σου είναι κλινική.
Now I've found a real love, you'll never fool me again.
Όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια

A face on a lover with a fire in his heart (I gave you my heart)
βαριέμαι ήδη, κόβω φλέβες
A man under cover but you tore him apart
φαντάσου όταν σου έρθει κι ο ένφια τι θα πάθεις
Maybe next year I'll give it to someone
Μπορεί. Αλλά χλωμό το βλέπω με τέτοια μιζέρια
I'll give it to someone special.
Πολύ κιμπάρης είσαι. Μάλλον θες να τη δώσεις γιατί ούτε εσύ δεν την αντέχεις

Friday, December 25, 2015

Thursday, December 24, 2015

Στο κέντρο είχε πολλή κίνηση, κοσμοσυρροή, άνθρωποι πήγαιναν και ερχόνταν, πολλοί ζητιάνοι στα πεζοδρόμια, παιδιά που έτρεχαν για τα κάλαντα. Έτσι είναι οι Παραμονές. Πολυπληθείς και υπερκινητικές. Ζαλάδα.
Η οστεώδης υπερήλικη στη γωνία Βασ. Σοφίας και Μαρασλή καθόταν σαν άγαλμα στο παγκάκι. Με το βλέμμα καρφωμένο στην παραίτηση και το κορμί σε άψογη ορθή γωνία. Μια τόσο τέλεια στάση ενενήντα μοιρών που έκανε όλους τους άλλους να φαίνονται ατσούμπαλοι και τεθλασμένοι. Ήταν η απόλυτη αποτύπωση της Παραμονής του Τίποτα και της προσμονής του κανενός. Με μια απόκοσμη έλλειψη απόγνωσης και ανάγκης, πέρα από κάθε φιλανθρωπία, βασίλισσα της ξεπεσμένης επικράτειας.  Σαν την πανσέληνο που ανέτειλε λίγη ώρα μετά.
"Δε σε ξέρω, δε με ξέρεις, αλλά είμαι εδώ, ακίνητη και είσαι καταδικασμένη να με κοιτάς με δέος και να αναρωτιέσαι πόσο μακριά είμαι και πόσο δε με νοιάζουν όλα αυτά που σε προβληματίζουν." 

Monday, December 14, 2015


Don’t spit. Don’t talk loud. Don’t swear. Don’t sit with your legs parted, your panties will show. Stop at three glasses of wine, orelse you can get into trouble. You can even get pregnant and would have to travel to another state in order to ‘deal’ with it. If you are lucky, you can make your choice, all alone, in secret, without getting shamed by packs of pro-lifers.

Cut your hair short. No, keep it long. No, layered. Straight. Better, curly. Get highlights, throw peroxide, or throw a grenade, for what it matters. Never wear loose clothes and plaids. It is not sexy. They will call you frigid, a lesbian, they will say you have a body problem. Wear your clothes tight, let your curves show. Loose is ok, if the fashion demands it. Be careful not to blind yourself with hairspray. Don’t choke with your choker. Learn how to be feminine and seductive on 4 inch spikes, while walking on cobblestone.

Your perfect weight is 49 kilos and 300 grams. That is what the international protocol commands. Lose weight. Lose more. The holidays are coming and you are going to gain it back, for sure. Forget fried food, you will get cellulite. Only boiled food is good. Forget taste. It is all in the head. Don’t eat sweets. Avoid chocolate during your period, you will get pimples. Eat chocolate before your period, it helps with pms.

Study something you like. Work in a job that you love, to feel fulfilled. If you can’t do that, have a career to prove to yourself and the others how much you are worth. Get paid less than the men in equal positions and pretend you don’t care. Don’t lose yourself in the job, because you will end up a spinster. Find a man to make a family. When you do, have lots of sex, so that you do not lose him. Have kids before you are thirty. A woman without kids is like a car without wheels. Stop working immediately! Otherwise, you will feel guilty for missing the best times with your kids. Of course, it is going to be hard to find a job again after your kids go to school. You have kids now, you see and bosses do not like it. If you are fortunate, you will find something half as challenging as what you were doing. Half is good. Take it.

Why are you frowning? You’ve got it all! Work, kids, house, husband, a dog and a hamster. How’s multitasking working for you? Children are everything. Children are happiness. Children are clinging on you until they are twelve and after twelve they don’t want to know you. They wouldn’t be caught dead with you in the mall. They bang their bedroom doors with the ‘keep away’ sign on your face. They make holes in their bodies that hide from you, unless they get an infection.

I see you put on weight. I think you are eating chocolate in secret. Lose them pounds. No, don’t! You will get shaggy now, at this age. I don’t know. Do what you will. Listen to the voices in your head. It is really hard to stay off the market. Your man becomes sexier with grey hair. You just get old.

Paint it black. After staying forty-five for twenty years, it is already time for pension. You cannot conceal your age anymore. Embrace the positive. Your periods stopped. You do not bleed and hurt anymore like you are shot every month. You just have to deal with hot flashes and migraines that drive you crazy. But, hey, you can’t get pregnant anymore. Wait, who would want to get you pregnant? Even eighty-year old men go after women half their age. Why would you be an exception? Hell, you might be the exception after all! Enjoy it like a maenad, before estrogens and libido take a hike and leave you alone with the image in the mirror. Have botox. Have a nip tuck, get a facelift, take hormones. No, it will be soon that you will get wrinkly again, or you will look like a swollen goldfish, or you’ll get cancer. Take deep breaths. Take a holiday.

Wait! You can’t go. Your daughter is having a baby and needs your help, since she gets no paid leave from work. Help her. Your child’s kid is twice your kid. Help…Don’t be a pussy, don’t whine. You have no excuse to be self indulgent. You have plenty of time now and you are alone. Your sexier ex is dining with another. Good. No need for botox anyway. You can be yourself, embrace your wrinkles and your extra fat. You can enjoy your wine that puts you to sleep, you can finally eat your chocolate in the open, the 70% cocoa chocolate that raises the level of serotonin. You can read your book in bed without having to turn off the light and stare at the dark. You can be spiritual know and not make fun of those who hope for an afterlife. You can even hope for another life, where you will be reborn as an XX again and do the same things you did in this lifetime. Again. 
Just hope to be lucky enough not to be born where they will cover you with this black sheet from top to bottom, because your previous life will feel like you were in heaven.

(translation from my article in

Thursday, December 10, 2015


Explossive Accumulation of Ridiculous Thugs aka Humans

Tuesday, December 08, 2015

Sunday, November 22, 2015


I was counting to a hundred per cent of sure
For you to capture that wild, feathered hope;
To hear you triple locking it behind your door.

Now that your ship of hopes is safe to moor
I can release my flock of words awol at sea
And hope for them to reach your shore.

They are unorderly, disheveled; but for all it’s worth, they’re pure.
Don’t know how to swim, do not have a gps, nor a travel plan.
But, they would not serve a sentence behind my locked door.

So, here they are, randomly flapping their syllable overture:
Pray for all to find their way and land safely at your faraway shore.

If half of them make it and reach you, fly in through the frame of your decor,
Hope you recognize their provenance, lay them down on a paper bed,
Put their limbs back together; don't leave them squirming on the floor.
Assemble their meaning and (mind you!) detain that 'n' from ‘nevermore’.

(to my beloved migratory birds, who fly away to faraway shores)

Tuesday, November 10, 2015


Μόνο αυτοί οι λίγοι που χάθηκαν εκούσια στο δάσος
Δικαιούνται να ομιλούν περί φυσιολογικών αιτίων.
Οι πολλοί, είτε θα πάνε από πνιγμό στη θάλασσα,
Φυγάδες από την απελπισία/πρόσφυγες στην απόγνωση,
Είτε θα πέσουν θύματα μαρασμού από την κατάθλιψη,
Για όσα τους υποβάλλει η εκάστοτε εξουσία.
Οι υπόλοιπο θα πέσουν θύματα των blue chip πολυεθνικών
για τους καρκίνους που πλασάρουν ως πανάκεια μαζικώς.
Μόνο αυτοί που εξαφανίστηκαν εκούσια στο δάσος
Θα πάνε από φυσιολογικά και δικαιολογημένα αίτια.
Μια Galerina autumnalis, μια Ipomoea, μια αρκούδα, 
αυτά είναι φυσιολογικά αίτια, όχι η εφορία.

Γι, αυτό, αφήστε ήσυχο αυτόν που χάθηκε στο δάσος.
Μην τον ψάχνετε να τον επανεντάξετε στην κοινωνία.
Έκανε μεγάλη προσπάθεια να διαγράψει τα ίχνη του
Από την ανίερη κι απανθρωπη ιστορία.
Kοιτάξτε εσείς που θα κρυφτείτε στην επόμενη 
"συμφέρουσα για το σύνολο" συμφωνία.

Sunday, November 08, 2015

La grande sporcchezza di grande bellezza

Το έχουμε δει όλοι το έργο. Ελεγεία στην ομορφιά. Αριστούργημα. Όχι. Θα το πω, λοιπόν. Για μένα ο τίτλος θα έπρεπε να είναι "Η Ρώμη αυτοϊκανοποιείται". Υπέροχη φωτογραφία, ονειρικά καρέ της πόλης, στημένα στιγμιότυπα, ναι. Αλλά ξεπερνώντας αυτά τα προφανή, το έργο με γέμισε κενά. Κενά πνευματικά, κενά χρονικά και κενά καινοτομίας. Το έργο το βαρέθηκα, τους πρωταγωνιστές τους βαρέθηκα, το lifestyle μου θύμισε αυτά που χλευάζω. Σαν ένα δίωρο αυτοερωτικό σκηνικό με την πρόφαση ενός διάσημου καλλιτεχνικού διευθυντή, η ταινία ήταν για μένα ακριβώς αυτό. Ελπίζω σε αυτή την κενότητα να προσέβλεπαν και οι συντελεστές του, σε αντίθεση με τις αντιδράσεις του ενθουσιώδους φιλορωμαικού κοινού. Αυτά, πριν έρθω στη Ρώμη. Τώρα, μετά από ένα χρόνο μπορώ να πάρω την άδεια από τον εαυτό μου να μιλήσω, γιατί ο ενθουσιασμός του τουρίστα δεν έχει πια καμία σχέση μαζί μου.
Η Ρώμη είναι όλα όσα έχουν χιλιοειπωθεί. Διαχρονική και μνημειώδης. Αν παραμείνεις σε αυτή της τη διάσταση και επιστρέψεις στη ζωή σου, η μνήμη της θα σε εκστασιάζει για πάντα. Αν είσαι δε και εραστής της τέχνης, φαντάζεσαι τι θα πάθεις. Αν όμως ξυπνάς και κοιμάσαι εκεί σαν ντόπιος, τα πράγματα αλλάζουν χροια. Θα μιλήσω καθαρά εμπειρικά, μέσα από τη δική μου καθημερινότητα σε μια μεσοαστική γειτονιά, αντίστοιχη με το Χαλάνδρι ή τα Μελίσσια.
Υπηρεσίες, ξέχνα το. Αν θες ίντερνετ χωρίς διήμερες ή τριήμερες διακοπές, μετακομίζεις αμέσως. Αν σκέφτεσαι delivery, το ίδιο. Αν διανοηθείς να κυκλοφορήσεις με ταξί, ονειρεύεσαι. Τα taxibeat, τα uber και τα ρέστα ανήκουν σε άλλες κοινωνίες. Εδώ, οι πιάτσες εκτός κέντρου είναι ανύπαρκτες και τα ραδιοταξί θα έρθουν, αλλά μπορεί και όχι. Ανάλογα με τις ορέξεις. Μια φορά, περίμενα μισή ώρα στη βροχή χωρίς αποτέλεσμα. Όταν το συζήτησα με ντόπιο, η απάντηση ήταν "έτσι είναι τα ταξί στη Ρώμη όταν βρέχει". Λιώνουν.
Ο υδραυλικός σου κλείνει ραντεβού την επόμενη Δευτέρα, αλλά πρέπει να διευκρινίσεις πάντα ποια από όλες του μήνα. Στα δε ραντεβού που κλείνονται μεταξύ 8πμ και 2μμ, πρέπει να κάνεις την πρόσθεση των δύο αριθμών και να υπολογίζεις να χτυπά το κουδούνι στις 10 το πρωί της επόμενης μέρας.
Οι Ιταλοί δεν μιλάνε άλλη γλώσσα. Από τον μανάβη μέχρι τον πρωθυπουργό. Αν δεν έχεις πάρει προχωρημένο δίπλωμα ιταλικών, μπορείς να αποχαιρετίσεις την πιθανότητα έξυπνου διαλόγου για όσο παραμένεις στη χώρα. Γλάστρα.
Η τηλεόραση δε βλέπεται. θα σου λείψει το σταρ, το σκάι, το μέγκα, ακόμα και το εξτρα τσάνελ. Η βασιλεία του κιτς. Αν δε, νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις streaming κάτι καλό, για να ξεφύγεις, φύγε. Όλα τα sites τα έχει κατεβάσει η κυβέρνηση. Σινεμά, ούτε για πλάκα. Έκτός κι αν έχεις βίτσιο να βλέπεις την Cate Blanchet να μιλά άπταιστα ιταλικά, ως βασίλισσα Ελισάβετ.
Οι ρωμαίοι δεν περνούν κρίση σε σχέση με όσα βιώνει η Ελλάδα και δη, η Αθήνα. Λουκέτα δεν υπάρχουν, παρά ελάχιστα. Όλοι ντυμένοι στην τριχα καθημερινά περιδιαβαίνουν τους εμπορικούς δρόμους, πάνε το βράδυ για φαί έξω και τα Σαββατοκύριακα ξεχύνονται στην ευρύτερη περιοχή του Lazio, κατακλύζοντας τα όμορφα μεσαιωνικά χωριά που είναι αμέτρητα και εικονικά. Κυκλοφορούν με καλά αυτοκίνητα, οδηγούν σαν τυφλοί, καπνίζουν όλοι παντού (εκτός από τους κλειστούς χώρους) και μιλούν δυνατά και ασύστολα στο κινητό τους. Οι άστεγοι, ελάχιστοι για τον παρατηρητή. Δεν μπορώ να καταλάβω τι έχουν κάνει οι δημοτικές αρχές με αυτό το θέμα και με τις εισρροές των μεταναστών...
Το ιστορικό κέντρο της πόλης πήζει κάθε μέρα από τουρίστες και ειδικότερα τα Σαββατοκύριακα, γιατί προστίθενται και οι ντόπιοι. Πολλές φορές ο συνωστισμός στους δρόμους του προκαλεί κλειστοφοβία. Δεν ενδείκνυται για τους αγοραφοβικούς. Ο τουρισμός είναι 365 μέρες το χρόνο, υπόψιν. Πρόσεχε και που θα φάς, γιατί η μεγαλύτερη πιθανότητα είναι να πληρώσεις το κανελόνι για παντελόν Zegna.
Πάμε τώρα στο φλέγον ζήτημα για μένα. Την καθαριότητα. Την ποια; Στο μέρος που ζω - μια καλή συνοικία στην άκρη της πόλης- φοβάσαι να περπατήσεις. Πέρα από το ότι όλοι οι δρόμοι είναι στρωμένοι με περιττώματα σκύλων, έχεις την αίσθηση ότι όλα τα σκουπίδια της πόλης πετιώνται στο δρόμο χωρίς δεύτερη σκέψη. Κάθε φορά που πάω τον σκύλο μου βόλτα πρέπει να βάζω τα παπούτσια μου στον κλίβανο. Και το σκύλο. Βλέπεις τους κατοίκους αγέρωχους να πηγαίνουν τσάρκα τα σκυλιά τους, όλα ακριβής ράτσας (μάλλον είναι σαν τα αυτοκίνητα, στάτους σύμπολ) και να μη μαζεύει κανείς τις αποβεβλημένες ζωοτροφές. Είμαι από τους ελάχιστους που το κάνουν. Και αυτοί που το κάνουμε, τα πετάμε σε κάδους, με την ελπίδα οτι θα τους αδείασει ο δήμος. Στο όμορφο πάρκο απέναντι από το σπίτι υπάρχουν μικροί κάδοι παντού. Είναι τρείς εβδομάδες τώρα που δεν μπορώ να τους πλησιάσω, για να πετάξω τα δικά μου σκουπίδια, γιατί βρωμάνε πλέον σε ακτίνα δύο μέτρων. Βέβαια, στο παγκάκι δίπλα γλωσσοφιλιέται ένα ζευγαράκι, χωρίς να δίνει σημασία. Γερνάω; Σίγουρα. Αλλά και οι δημοτικές αρχές  δεν μπαίνουν στον κόπο, όσο οι κάτοικοι δε δίνουν σημασία, αφού και οι ίδιοι συμβάλλουν στην ιδέα της μεγάλης χωματερής και πετάνε τα σκουπίδια στους δρόμους, σαν να μην τους περπατάνε οι ίδιοι. Ο δήμαρχος ήταν καταστροφη, λένε. Σωστά, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία για τη δική τους αδιαφορία.
Η Roma ίσως να θέλει ένα β για αρχικό της;
Αν τα ξεπεράσεις όλα αυτά και είσαι υπεράνω, ζεν, θα περάσεις καλά. Το φαγητό είναι ισάξιο μιας αδιάλειπτης αυτοκρατορίας. Το ίδιο και οι περιηγήσεις στην ιστορία της αιώνιας πόλης. Aρχαιότητα, αυτοκρατορικά χρόνια, μεσαίωνας, αναγέννηση, μπαρόκ, ρομαντισμός, φασισμός, όλα σε ένα οικοδομικό τετράγωνο...
Η πρώτη μου πραγματική, ανθρώπινη επαφή ήταν με τη Γκλόρια. Νυν σκυλοπεριπατητής, πρώην αεροσυνοδός, που έχει ζήσει 20 χρόνια στην Αυστραλία και μιλά άπταιστα αγγλικά. Συναντηθήκαμε στο πάρκο, αυτή  με 5 σκυλιά, εγώ με ένα, το οποίο έχει κρίση ταυτότητας (ποτέ δεν πίστευε ότι ήταν σκύλος και ως εκ τούτου φοβάται το είδος της). Είναι γηγενής και έχει την ίδια άποψη για την πόλη. Δουλεύει σα σκύλος (ειρωνεία) για να προσθέτει στη σύνταξή της. Πρέπει να ήταν κούκλα στα νιάτα της. Μια grande Belezza. Τα λέμε κάθε μέρα στο παγκάκι. Η καθεμιά με τις δικές της αποσκευές.


My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna