Saturday, May 16, 2015

Louie CK season 5, episode 2, 'a la carte' (scatological)

Louie wants desperately to poo right at the time he is checking out at the super market in the company of his kids. At the moment he can no longer control his sphincter, he cries out with utter desperation to his daughters "run, go, i love you!" A little death in the streets of New York that ruthlessly denies him access to its toilets in order to free himself. His girlfriend, later, is constantly challenging his humor, that the severity of circumstances is not allowing him to 'pass' in order to defend himself and consequently, leaving him entirely impotent to do what is normally coming out of him on stage: be authentic. Constipation outside his natural environment..The pathetic young man who tries desperately to 'pass' his miserable truth as satire and asks from Louie for advise in late hours, takes up to his mentor's polite, evasive comment and relieves himself by becoming a tv star. Louie is constantly suppressing himself, keeping it in. Even in his 'ernest' relationship, in order not to be accounted as a romantic and lose the little that he has, even if it is not what he wants. Nothing comes out 'a la carte' for him. He can't always have what he wants, but at least he can have what he needs. Woody has possibly found his successor, whom he probably did not want, but he certainly did need. At last.

Ο Λούι θέλει να κάνει κακά του την ώρα που βρίσκεται στο ταμείο του σούπερ μάρκετ με τα παιδιά του. Τη στιγμή που δεν μπορεί πια να ελέγξει τον σφιγκτήρα του φωνάζει με ύστατη απελπισία στις κόρες του "τρέξτε, φύγετε, σας αγαπώ!" Ένας μικρός θάνατος στους δρόμους της σκληρής Νέας Υόρκης που αρνείται να τον φιλοξενήσει στα wc του, για να ελευθερωθεί. Η γκομενά του στη συνέχεια προκαλει συνέχεια το χιούμορ του, που η σοβαρότητα της κατάστασης του στερεί ολοσχερώς ως αμυντικό όπλο, καθιστώντας τον ανίκανο να κάνει αυτό που τόσο φυσικά 'του βγαίνει' επί σκηνής, να είναι αυθεντικός.  Η "δυσκοιλιότητα" εκτός φυσικού περιβάλλοντος... Ο περίλυπος νεαρός  που προσπαθεί να περάσει ως σάτυρα την θλιβερή του αλήθεια και ζητά από τον Λούι να τον συμβουλέψει τις μεταμεσονύχτιες ώρες, ακολουθεί την απελπισμένα  ευγενική υπεκφυγή του μέντορά του και στη συνέχεια γίνεται τηλεοπτικός σταρ. Ο Λούι καταπιέζει τον εαυτό του συνεχώς. 'Κρατιέται' Ακόμα και στην 'ειλικρινή' του σχέση, για να μη θεωρηθεί ρομαντικός και να μη χάσει αυτό που έχει, ακόμα κι αν δεν είναι αυτό που θα ήθελε. Τίποτα δεν του βγαίνει 'a la carte'. You can't have what you want, but you can have what you need, λέει και το τραγούδι. Μάλλον ο Woody βρήκε τον κληρονόμο του, που σίγουρα δεν ήθελε, αλλά πάραυτα χρειαζόταν. Επιτέλους.

Friday, May 15, 2015


Τhis is not happening. No matter what statistics say, I am sorry,
But I have only faith in my senses. How can numbers tell a true story?
And I know what I know, so it is not happening, their calculations
Are lies, fictitious distortions, control methods, monstrous manipulations.
Life is wonderful, with blue skies, sunsets and birds singing of beauty.
Nothing bad is happening but a magical reality and it is our duty
To say that everything's hunky dory and that our life suits us fine!
In my understanding their estimations don't count and hope is all mine
Numbers are made for car plates, pass-codes, sudoku and doorways.
Not for boats stuffed with souls floating Europeways.
That is just a miscalculation, misinformation, political extortion
Urban myth, non-government organizations' gross distortion.
The seas are clean, and ready for the holidays. I see no floating body,
I play with my children all the time at the beach, ask anybody!
What if Syria is in war? Seriously? All that is away from us,
We do not need to worry. We must have fun, regardless the alleged fuss.
Please do not rock my boat, i am comfortably numb in the midst of all I own
And do not need to know more than what lies beyond my lawn
I am stressed enough already with the monthly payments of my loan.
What if Africa is on dire straits? Each one better look after their own.
Birds are singing lovely tunes about this life of mine.
All is fine, all is fine and all is fine.

Thursday, May 14, 2015

βοήθειά μας

Ως αρχηγός κράτους και απόλυτος ηγέτης,
το ιερό διαμελισμένο σώμα ευλογεί τους ελπιδοφόρους απέλπιδες
διασχίζοντας τους σκοτεινούς διαδρόμους του Αγίου Σάββα
σε πέντε περίτεχνα σκαλισμένα κουτάκια, ευλαβικά τεμαχισμένο.
Πριν χίλια χρόνια οι πιστοί έτρωγαν τις ίδιες τις εικόνες.
Δραματική θρησκευτική πρόοδος ζωγραφίστηκε στο διάκενο.
Είναι συνετό να επινοείς εναλλακτικές μεθόδους στη χημειοθεραπεία,
εφόσον τα φάρμακα θα είναι πλέον πιο δυσεύρετα από τα λείψανα
και την ανθρώπινη απελπισία, που τα εξουσιοδοτεί (τα λείψανα) ως εφάμιλλη θεραπεία.
Γνωστή λαϊκή αηδός, ντυμένη με εορταστικά ρόζ-μπεμπε συμπληρώνει υπομονετικά
την άτακτη, καμπυλωτή ουρά, ως κοινή θνητή με τσάντα Λουί Βουιτόν του παρεμπορίου,
για να προσκηνήσει τα θαυματουργά -κατά το δοκούν- υπολείμματα.
Έξω, οι άπιστοι αμφισβητούν ακόμα και τον ήλιο και τις προθέσεις του.
Στην κεντρική πλατεία της πόλης, το βράδυ θα συρρεύσουν οι οπαδοί των ψυχοτρόπων
χοροπηδώντας διονυσιακά και ελπίζοντας στην αποποινικοποίησή τους.
Είναι αναπόφευκτο να απαιτείς εναλλακτικές μεθόδους στη θεραπεία του νηφάλιου λόγου,
εφόσον η κάθε σκέψη και λογικός συνειρμός πρέπει να διαμελίζονται ως νέο σκήνωμα,
για να διατηρούνται αρτιμελείς η ελπίδα και η πίστη, πάση θυσία.

Ας τεμαχίζουμε τα πτώματα θυμάτων
για να κρατάμε ακέραια την πίστη μας.
Ας τεμαχίζουμε μνήμες και ειρμούς
για να κρατάμε ακέραια την ελπίδα μας.

Wednesday, May 13, 2015

that time

His few inches more that he brags
Are your few spare you abhor.
You can never be on the same page,
Let alone, the same shore.
And it is time now to be thrown on stage,
Under the judging sun and his dissecting rays
Revealing flabby tummy, varicose veins,
Cellulite, to the tiniest imperfection
-gravity unwilling to let you grow another direction.
Cause that is the way it is, I am afraid.
None cares how many of them you've laid,
Carried and breastfed. Irrelevant detail.
Put the skinny cloth that outlines your ripe peach
And pretend you are having loads of fun at the beach.
Lie down, lie still, do not breathe much,
And loathe the teenage girls swaying their tiny ass.
And when it is time for the heroic task
To cross the endless, hostile desert patch
-The barren land between your towel and the sea-
Make it snappy and make sure none will see.
Inhale deeply, hold breath, make your belly look thin,
Do not exhale before you are safely in.

It makes no difference if you know nobody.
Everyone is a self-acclaimed critic of your body.
Because it is this time and that's the way it is,
For women to be self-aware and never at ease.


My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna